T24 Spor
Önceki akşam Acun Ilıcalı aradı.
“Abi yarın final maçına gidiyoruz. Benimle gelmek ister misin?”
İstemez miyim, o efsane statta bir Türk'ün sahibi olduğu maça gitmek.
Kalbim, yüreğim, ruhum oradaydı
Ama bırakamayacağım, vazgeçemeyeceğim bir sözüm vardı.
Gidemedim.
Kalbim, yüreğim, ruhum oradaydı.
Daha geçen yaz 90 bin kişi ile birlikte “Oasis” konseri izlediğim stattaydı.
Hikâyesi dünya başarısıyla taçlandı
Acun Ilıcalı’nın, gazetecilik mesleğine benimle aynı binada başlayan, sonra kendi kendini yaratan, sonra dünya medyasında kendine en vizyoner patronluk ünvanını kazandıran hikâyesi dün bir dünya başarısıyla taçlandı.
Acun Ilıcalı’nın takımı Premier League’e girmek için final maçına çıkıyordu.
Maç bittiğinde sevinçten ağlıyordum
Maç bittiğinde sevinçten ağlıyordum.
Orada olamadığıma da kahroluyordum.
Ama olsun.
Wembley'de, Live Aid konserinin yapıldığı, Freddy Mercury’nin “Mama” nakaratı ile kim bilir kaç neslin hafızasına kazınan bu statta genç bir Türk medya patronunun kaldırdığı bu kupaya iyi bakın.
Bu kupanın altında muazzam bir vizyon, inanç, tutku ve azim hikâyesi vardır.
Bir İngiliz kasaba takımına, dünyanın en değerli, en savaşçı, en değerli ligin yolunu açan bir küresel başarı hikâyesidir bu.
Acun Ilıcalı bir Fenerbahçeli olduğu için ayrıca mutluyum
Türkler ne zaman bir başarı hikâyesi yazsa ben sevinçten ağlarım.
O yüzden bu gece hep birlikte sevinelim.
Ve bu başarı hikâyesini yazan Acun Ilıcalı bir Fenerbahçeli olduğu için ayrıca bonus olarak mutluyum.
Bu fotoğrafı hayatım boyunca saklayacağım.
Yaşa Acun
Yaşa Acun.
Hocayı bütün takımı ve bütün Hull City halkını bizim için de kutla.
